"Voor Martin Parr zijn tentoonstelling ‘Souvenirs’ maakte, verkende hij in ‘Common Sense’ in zijn typisch stijl met ultraverzadigde en levendige kleuren nationale stereotypen en ‘merchandise’ in toeristenwinkels. In ‘Souvenirs’ gaat hij nog een stap verder verkent hij de relatie tussen fotografie en het verzamelen in de context van een toeristische ervaring. Het waren zijn foto’s van toeristen zoals “The Leaning Tower of Pisa” uit de reeks 'Small World’ uit 1990 waar ik aan moest denken toen ik in de zomer van 2018 op een vensterbank in mijn straat een dik fotoalbum vond. Ik was het in de dagen er voor al een paar keer voorbij gewandeld. Toen ik de s6cker op de rug met “Ierlande - Ecosse, 25 du 7 au 7-8. 1987 N°2” zag, kon ik mij niet meer inhouden en nam ik het album mee.


“We then take photos of ourselves in front of the visited sight. This proves we have been there and are part of the world as we know it. Visiting sites is a modern form of pilgrimage and the resulting photos the ultimate prize.”
(Parr, z.d.)


Souvenirs zijn belangrijk voor wie ze koestert. Voor wie de herinnering niet deelt zijn het dingen waarvan je niet goed weet wat aan te vangen.

Iemand, wie weet zelfs ‘fiston’ - de zoon van het koppel aan wie de kopietjes brieven in het album gericht zijn- kon het duidelijk niet over zijn hart krijgen om het vakantieealbum van zijn ouders weg te gooien. Ook Carol Armstrong kon in 2012 de zak met kabels en een camera die ze in december, een paar maand na het overlijden van Neil in de kast vond, niet weggooien. Noch zij, noch James Hansen die Neil’s biografie schreef, wisten van deze souvenirs. Armstrong schonk de zak aan het National Air and Space Museum in Washington waar ze deze nu deel uitmaakt van hun collec6e (Needell, 2017).


“Tourism is the biggest industry in the world; only oil comes anywhere close, and a lot of that is used in the tourist industry anyway. This folio of images shows the tourist (i.e., you and me) doing what we do when we arrive at the beach or another global honeypot. We queue up, we sun ourselves and spend cash on oien quite useless souvenirs.” (Parr, z.d.)


‘Useless souvenirs’ noemt Parr ze en ik geef toe, ook ik heb er de afgelopen jaren een reeks van verzameld. Nu ik op het punt sta om ze in dozen in te pakken en voor een paar jaar op te slaan besef ik hoe hard ik er aan gehecht ben. In mijn reeks ‘Souvenirs’ neem ik u graag mee ‘op reis’ door mijn herinneringen."